Site best viewed between ages 25 and 45.

Kassa!

Leuke, spannende, ontroerende, interessante, en ondoorgrondelijke verhalen, bijdragen, hersenspinsels, kunstuitingen en tekeningen van jullie.

Berichtdoor Jabberwocky » 25/08/07 22:52

Ooit, in de dagen van de Koude Oorlog toen Europa gedeeld was door het IJzeren Gordijn, las ik een omschrijving van het verschil tussen Oost- en West-Europa: in Oost-Europa staan ze in de rij om de winkel in te mogen, in West-Europa om eruit te mogen. Aan die vergelijking moest ik vandaag weer eens denken, want de rijen voor de AH kassa's waren lang en veel. Het leek wel alsof alles werd weggegeven. Ik stelde me erop in dat ik voor de zeven boodschappen die ik had nog wel een tijd moest wachten. De rij van kassa 4 waarin ik stond reikte tot in het gangpad waar de sausen en sladressings stonden. Niet dat dat iets uitmaakte, er konden ook de plakbanden, stompkaarsen of de tijdschriften liggen. Maar wie een AH een beetje kent weet dat de afstand tussen een kassa en het dichtstbijzijnde gangpad ongeveer vier-vijf meter is. Ik stond echter ín het gangpad en achter mij stond ook nog een flinke colonne.
Gelukkig werd kassa 3 geopend door een vlot aandoend Turks meisje van ongeveer 17 jaar. Ik zag ineens de mogelijkheid opdoemen om flink in de wachttijd te snijden. Zogauw het signaal gegeven werd bewoog ik mij, samen met een voorgangster in mijn rij, snel van rij 4 naar rij 3 en werd ik ineens tweede in de wachtrij. Het kassameisje schoof geroutineerd achter de scanner en schakelde de kassa in. "Dat gaat goed", dacht ik, "zometeen ben ik buiten." Want mijn voorgangster in de rij pinde haar boodschappen en was zelfs al bijna de deur uit. Ik wilde ook pinnen.
Maar het meisje moest toch wel wat extra handelingen verrichten. Je kan natuurlijk niet zomaar gaan cassiëren, dat is natuurlijk geprotocolleerd. En een kassala moet wel gevuld zijn. Er werd dus een onbevlekte kassalade geopend en er verscheen een aantal plastic geldzakjes die in een lint met elkaar verbonden waren. Waarom ze dat niet meteen deed voor de eerste klant weet ik niet. Ze besloot tot het extra werk toen ik voor haar neus stond.
De cassiere begon intensief en met geestdrift de zakjes te bewerken. Ze moesten open want de inhoud moest in de la. De cassiere was zich bewust van de rij die zich weer ontwikkelde aan haar kassa.
Het plastic was echter nogal weerbarstig en ze had nogal wat moeite om het eerste zakje te openen. Een minuut tikte weg en ik keek geamuseerd toe hoe ze zo zat te knutselen, wel in het besef dat de gewonnen tijdwinst nu snel zou verdampen. Na zakje een volgde zakje twee. Daarna zakje drie. De minuten tikten weg. Ik wist niet dat we zoveel munten hadden. Het waren een stuk of zeven zakjes. Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat de jongedame routine ontwikkelde. Ze had kennelijk een manier gevonden om die zakjes sneller te openen zonder het risico dat de inhoud zich over de vloer verspreidde.
Terwijl ze zo aan de gang was ontdekte ze mijn opvolgster in de rij. Het was kennelijk een vriendin. Ze begonnen in het Turks met elkaar te keuvelen. Geen idee waar dat over ging, want mijn Turks is niet zo sterk. Het enige wat ik nog weet is Kaşta yasindasin, wat zoiets betekent als "hoe oud ben jij?" maar daar kan je een gesprek niet mee dragen. Zij begrepen elkaar echter wel en halverwege die Turkse kauterij was mijn cassiere klaar met de kassala. De munten lagen op hun plek. Tijdens het babbelen graaide ze nog de lege zakjeslint weg en gooide die in de afvalemmer die onder aan haar voeten stond.
Ik was aan de beurt. Eindelijk. De booschappen gingen door de scanner. Ik onderbrak even het gekeuvel om te melden dat de laatste vier boodschappen een kortingsticker hadden. Mijn cassiere moest dat wel weten, want cassieres zien dat niet altijd en ik had geen zin om met deze drukte bij de klantenservice te moeten reclameren. En oh ja, ik wilde ook koopzegels, want een vol zegelboekje dat 49 euro kost levert bij inlevering 52 euro op en dat is toch wel 6 procent extra wat geen enkele bank geeft. Ja, je bent nu eenmaal Nederlander. De schade bedroeg 9,72 euro en ik pinde het bedrag.
Terwijl de kassa akkoord moest geven, babbelden de twee dames verder. Ineens pakte mijn cassiere een bonusboekje dat ergens lag en legde het voor zich neer om iets op te zoeken. Het gesprek ging dus zeker een verschil van inzicht over een aanbieding. En dan, op vrijwel hetzelfde moment gaf de kassa het akkoord en de kassala sprong open, veegde daarmee het bonusboekje van zijn plaats, eerst op schoot en toen op de grond.
Gelukkig koos mijn cassiere de verstandige weg en reikte mij eerst de kassabon en de zegels uit. Maar ondertussen stond ik langer dan verwacht in de rij. En dat voor slechts zeven boodschappen.
Laatst bijgewerkt door Jabberwocky op 25/08/07 23:12, in het totaal 2 keer bewerkt
Avatar gebruiker
Jabberwocky
 
Berichten: 3780
Woonplaats: Utrecht


Berichtdoor Henri » 25/08/07 23:00

Maar in die tijd heb je wel geheel gratis je Turks kunnen ophalen. En zeg nou eerlijk: dat lukt ook niet elke dag.

Afgezien van dat: leuk om weer wat van je te lezen! :D
Avatar gebruiker
Henri
 
Berichten: 584
Woonplaats: Apeldoorn


Berichtdoor dolphinlisette » 26/08/07 00:15

Hoi Jan,

Leuk verhaal voor in je bundel die je ooit nog eens gaat uitgeven.
Tja is het niet de kassarol of een niet gewogen artikel van de groente afdeling dan zijn er blijkbaar ook nog de geldzakjes met het wisselgeld. Ik kan maar een ding zeggen:
VAN RUILEN KOMT HUILEN
Dat geld dus ook voor het ruilen van kassarijen!

Groetjes,

Lisette :rose:
Avatar gebruiker
dolphinlisette
 
Berichten: 1489
Woonplaats: Gouda


Berichtdoor Erykah » 26/08/07 20:47

Tsja, die kassaperikelen.
Een tijd terug leverde ongeveer hetzelfde gedrag van een cassiere mij een doos wijn op.
In mijn geval geen turkse dame maar een bussumse tuthola, die het nodig vond met haar collega's te discusieren over de hoofden van alle klanten heen. Werd volledig gengegeerd. Tenenkrommend irritant.
Pas bij het verlaten van de winkel viel mij het tegenvallende bonusbedrag op (ga voornamelijk naar de appie als er wijn in de aanbieding is), bij een doos wijn loopt dat meestal aardig op. Maar de reden was dat er geen doos was aangeslagen!
Hoewel ik er in bijna alle andere gevallen mee terug zou zijn gegaan heb ik het deze keer niet gedaan en heb me de gratis Berberana heerlijk laten smaken.
Hoe was het ook alweer, iets met nadeel en voordeel..........

Erica
Avatar gebruiker
Erykah
 
Berichten: 441
Woonplaats: Bussum


Berichtdoor Onno » 27/08/07 00:04

Ik dacht dat die bonusdingen vanzelf door de kassa berekend werden...??? Maar wat weet ik er nou van: ik heb helemaal geen bonuskaart. En ik spaar ook al geen zegeltjes. Ik ben mijn nederlanderschap onwaardig.

Rijen voor de kassa, ja.... Ik sta ook altijd in de verkeerde. Toch moet ik me aanleren om het gelaten en rustig over me heen te laten gaan en niet gestresd bezig te zijn met het kiezen van de juiste kassa en het bewaken van mijn positie in de rij. Het scheelt maximaal een paar minuten. En dat zijn toch weer een paar minuten tijdens welke je een vriendelijk praatje zou kunnen aanknopen met de kassajuffrouw (of -meneer).
Avatar gebruiker
Onno
 
Berichten: 3943
Woonplaats: Amsterdam