Site best viewed between ages 25 and 45.

Weblog van het kleine ongenoegen...

Leuke, spannende, ontroerende, interessante, en ondoorgrondelijke verhalen, bijdragen, hersenspinsels, kunstuitingen en tekeningen van jullie.

Berichtdoor Beheerder » 27/09/03 16:03

In navolging, en ter compensatie, van de "Weblog van het kleine geluk" is een forum voor de kleine irritaties des levens op zijn plaats. Je teen stoten en er de hele dag last van hebben, je favoriete tv-programma willen opnemen en na thuiskomst 2 uur testbeeld op de video hebben staan, een heerlijk recept dat je al vaak bereid hebt voor gasten maken en dat compleet verknallen, een verse wijnvlek op je net nieuwe bankstel of tapijt, op een verkeerde knop van je toetsenbord drukken en zo enkele bestanden of een net getypte tekst wissen... Hier heb je een plek waar je je mag uiten, waar je je kleine ongenoegen kwijt kunt, waar je auw of poep mag zeggen, waar je je kan afreageren zonder schade te berokkenen aan meubels of medemens.

Zou ook dit het begin zijn van een langlopend feuilleton?
Avatar gebruiker
Beheerder
 
Berichten: 450
Woonplaats: Amsterdam


Berichtdoor Onno » 27/09/03 16:10

Ook hier dan maar mijn bijdrage, beste beheerder. Mijn irritaties betreffen mijn eigen armzalige afhankelijke consumentenbestaan. Ja, ik ben verslaafd... verslaafd aan wat de heren fabrikanten me soms voorschotelen.

Café Noir

Bijvoorbeeld Café Noir, je weet wel, die heerlijke koffiekoekjes, heerlijk voor bij de koffie. In hun oneindige wijsheid, met de aanname dat elke vernieuwing een verbetering is, in het kader van bigger is better, heeft fabrikant Van Delft nu hun koekjes "met extra koffie" uitgerust. DAT WIL IK NIET! Het was goed zoals het was, ik ben eraan gewend, ik ben eraan verslaafd, IK WIL NIETS ANDERS! Misschien dat de oude variant, wellicht van fabrikant Verkade, nog ergens liggen. Maar in de schappen van Albert Heijn grijp ik altijd de verkeerde. En dan zit ik thuis weer somber op de bank "met extra koffie" in mijn bek.

Karvan Cévitam

Of neem Karvan Cévitam, de limonade verkrijgbaar in diverse smaken. Ik vond de smaak "Tropical" heel erg lekker. Ik was eraan verslaafd! En wat doen ze? Ze zijn gestopt met de produktie, of ze hebben het uit de schappen gehaald, ik weet het niet. Maar ik kon het niet meer vinden en moest op zoek hoe dit gat in mijn leven weer op te vullen. Maar het geluk gloort weer aan de horizon: ik ben al weer aardig verslaafd aan het raken aan de "sinasappel" variant. Die zullen ze toch niet uit de roulatie nemen hoop ik hè?

Toetjes

Fabrikanten lanceren ook wel 's produkten in verschillende smaken en regio's om uit te testen. Zo was ik ooit erg verkikkerd op een heerlijk toetje, de naam is me even ontschoten. Er zaten meen ik links- of rechtsdraaiende anabolen in, het smaakte in ieder geval fantastisch. Een unieke zachte smaak met kleine niet-storende stukjes peer waarvoor ik mijn liefde deelde met mijn moeder. Het was echter altijd even uitkijken bij de supermarkt want er bestond ook een andere versie die veel zoeter was. Afijn, jullie raden het al: de lekkere variant hield op te bestaan en de niet-originele, op de smaak van de massa gerichte zoete versie bleef over. Balen dus.

Douchegel

Eén keer in mijn leven, in mijn naïeviteit, met een vleugje ballorigheid, uit verveling of uit gespeelde wanhoop, heb ik me verlaagd om contact te zoeken met een fabrikant. Het betrof FA douchegel, nog steeds verkrijgbaar in vele vrolijke en frisse geuren. Maar niet meer de bijzondere tropische KUKUI variant in gele fles. Mmmm, dat was een lekker spulletje, een heel fijne geur, subtiel, mysterieus... een geur die, naar ik de stellige indruk had, vrouwen op 30 meter afstand verwilderd en smachtend naar me deed omkijken. Toen deze niet meer verkrijgbaar werd stuurde ik de volgende email naar de importeur/fabrikant:

Geachte heer/mevrouw,

Eigenlijk is het tegen mijn principes om fabrikanten en importeurs van consumentenprodukten, televisie-omroepen of de koningin zelf te schrijven. Maar een 'verslaving' aan 1 van uw produkten noopt echter tot deze aktie. De 'verslaving' betreft de FA douchegel met tropische KUKUI (gele fles) welke ik met veel succes en genot gebruikt heb. Toen deze moeilijk verkrijgbaar werd heb ik de gelijkgeurende en dus welriekende KUKUI badschuim misbruikt als douchegel. En nu is ook deze al geruime tijd niet meer in de schappen terug te vinden. Dat dit een ernstig probleem voor mij is behoeft geen betoog. Daarom heb ik de volgende vragen:

1 - Is de tropische KUKUI douchegel, of desnoods badschuim, nog ergens te koop in Nederland of desnoods in het buitenland?

2 - Kunt u mij een voorraad toesturen die mijn leven lang mee zal gaan (nog 60 jaar, 1 fles per maand) of kunt u anderszins garanties geven tot levenslang douche-genot (met uw andere Fa produkten lukt het me niet!)?

3 - Als u mij niet kunt helpen kunt u dan een adres van de fabrikant zelf geven?

Hopelijk biedt uw antwoord hoop in het mistroostige en afhankelijke consumentenleven.

Met vriendelijk groet,

blabla


Afijn, de marketingafdeling van Henkel, de fabrikant of importeur, kon me weliswaar niet helpen, maar was erg medelevend en verleende me enige nazorg door gratis een potje van hun nieuwe FA-douchegel toe te sturen. Een nieuwe geur die ze net in de markt aan het zetten waren, een goede poging hoor, een fel-groene fles, maar helaas geen oplossing voor mijn gemis.

Conclusie

Pfff, valt er uit deze reeks dramatische teleurstellingen in mijn leven nog iets te leren? Ik denk dat ik maar gewoon op water en brood moet gaan leven om me niet afhankelijk te maken van wat de heren fabrikanten en supermarkten ons voorschotelen. Als je er bij gaat nadenken best maf dat veel van wat wij tot ons nemen bedacht is door laboranten in witte pakken, door creatieven achter tekentafels of door witte boorden die het beste met ons en hun optieregeling voor hebben. En dat deze produkten ons via lopende band, grote vrachtwagens, schreeuwende reclame en uitgekiend gepositioneerde schappen en gangpaden in supermarkten ons door de strot geduwd worden. Maar eh, er zitten best lekkere dingen bij.

Zo, en nu eerst een cappuccino'tje. ;-)
Avatar gebruiker
Onno
 
Berichten: 3943
Woonplaats: Amsterdam


Berichtdoor Helga » 27/09/03 17:24

Oh Onno, wat ben je toch grappig. Meer dan een jaar geleden zei ik het al: je bent al een schrijver, je kunt er altijd nog geld mee gaan verdienen.

Mijn grootste ongenoegen van vandaag is het feit dat het lijkt alsof er in man-vrouw verhoudingen slechts twee mogelijkheden zijn; een liefdesrelatie of vriendschap. Kunnen we niet een naam, een vorm creeeren voor dat wat er tussenin zit? Nu zorgt het voor een continue vorm van verwarring die dan steeds weer roept om duidelijkheid zodat het vaak afdoet aan het mooie van dat wat er is.
Mijn ongenoegen zit dus vooral in mijzelf. Concludeer ik bij deze.

:-?

Zo, nu ga ik weer van de zon genieten en aan koekjes likken :wink:
Helga
 
Berichten: 99
Woonplaats: Utrecht


Berichtdoor Onno » 28/09/03 05:27

Hé... _/-\o_ Complimentjes gaan direct in mijn persoonlijke weblog voor het kleine geluk...

Betreffende jouw ongenoegen Helga... Al het ongenoegen kunnen we uiteindelijk bij onszelf zoeken. Wij zijn het tenslotte die dat ongenoegen ervaren. Sterker nog, vaak kunnen we er alleen maar wat aan doen als we onszelf verantwoordelijk stellen. Wie zal er anders wat aan gaan doen? Maar soms is het wel heel erg prettig en legitiem om die boze buitenwereld de schuld te geven. Zij begrijpen ons toch niet? Zij vallen ons toch lastig? Waarom overkomt óns dit? Wij hebben toch niks misdaan? Wie heeft deze wereld bedacht? Hell with them! (oeps)
Avatar gebruiker
Onno
 
Berichten: 3943
Woonplaats: Amsterdam


Berichtdoor Leon » 30/09/03 00:04

Voortbordurend op het consumentengedrag van onze lieve Onno, heb ik een verhaaltje dat zich rechtstreeks richt op onze kruidenier bij voorkeur... AH.

Hoewel ik als consument geen slechte relatie met Appie heb, heb ik het de laatste tijd helaas wel flink aan de stok met het vlaggenship van Ahold. Jullie moeten weten, mijn slaapkamerraam grenst aan de overzijde van de straat waaraan AH haar achtergevel heeft gevestigd. En aan diezelfde achtergevel verschijnt vrijwel elke ochtend op de onschappelijke tijd van 05.15u een vrachtwagen. Laat ik jullie het scale aan geluidsfragmenten opnoemen die met de laad-, en losacties van deze vrachtwagens gepaard gaan:

- Motor geronk vrachtwagen
- Motor geronk koolinstallatie vrachtwagen
- ACHTERUITRIJPIEPJE
- Radio vrachtwagen(chauffeur)
- Laad-, en losklep op en neer gaande gekuid
- paletwagens rijdende over metalen laad-, en los klep vrachtwagen
- containers en paletwagens op wielen rijdende DOOR 25m lange vrachtwagen met resonantie gehalte "Zeer Hoog"
- Schreeuwende emballage medewerkers die 's ochtend's om 05.15U de laad en los werkzaamheden uitvoeren.
- Met hoge snelheid tegen elkaar knallende zuivel (melkpakken) containers.
- Hele pallets met bier die omflikkeren omdat sjaak de emballeur niet met een palletwagen overweg kan, en dat om 05.15u 's ochtends!

Enfin, ik dus de bedrijfsleider maar eens opgezocht. Met de vorige bijna gepensioneerde bedrijfsleider kon ik prima overweg. Daarmee had ik schappelijke afspraken gemaakt omtrend geluidshinder, en tijden waarop. Met dit jonge broekie lukt dat echter niet zo. Wat mij wel wordt medegedeeld is dat de leveranciers zich toch echt aan de gemeentelijke verorderingen houden. Dat lijkt mij sterk! Waar ik die verorderingen kan napluizen wordt echter niet duidelijk.

Via, via aan het nummer van de AH klachtenlijn gekomen. Eerlijk echt waar, een goede service. Na uitleg van het probleem wordt mij direct verteld dat daar geen pasklaar antwoord voor bestaat, en de afspraak wordt gemaakt dat men er direct actie op zal ondernemen om dit uit te zoeken. Als ze mij na 5 minuten terugbellen met de verificatie van het adres van het AH filiaal weet ik ook zeker dat er iets mee gedaan wordt. Een terugbelafspraak is zo gemaakt, en inderdaad de volgende vrijdag op de afgesproken tijd krijg ik een AH helpdesk-medewerker aan de telefoon.

Maar het nieuws is teleurstellend. Er wordt een verhaal verteld over venstertijden die per gemeente zijn bepaald, en waarin is vastgesteld wanneer vrachtvervoer de stad in en uit mag rijden. De venstertijden moet ik zelf navragen maar die zullen zeker niet rond 05.15u liggen. Om voor de files uit te rijden houden chauffeurs daar echter niet zoveel rekening mee. Utrecht Lunetten is namelijk de eerste wijk van Utrecht die ze binnen komen rijden. Na alle vrachtjes is het al gauw 9.00u en rijden ze weer na de ochtendspits de stad uit voor de volgende lading. AH is op haar beurt afhankelijk van de logistiek van de leveranciers en heeft daar ook geen invloed op.

Wel is de bedrijfsleider na druk van bovenaf nu bereid om met mij om de tafel te gaan zitten. Graag wil hij weten waaruit de geluidshinder exact bestaat. Hij denkt aan rubberen matten en instructies aan personeel. Een aardige geste, maar gezien de lijst van bovenstaande geluidsbronnen een povere.

Het is hiermee dus nog lang niet over. Wordt vervolgd! Het is maar goed dat ik over een ruim assortiment oordoppen beschik aangezien ik in een rockband speel. In het uiterste geval zal ik een advocaat in de hand moeten nemen om de AH/vervoersbedrijven aan te klagen wegens het overschrijden van de venstertijden.

Zijn er nog advokaten in de zaal?


Ik moet zeggen..... heerlijk...... om even zo je verhaal te kunnen lozen in schrift. Onno. bedankt voor dit forum.

Groetjes,

Leon
Avatar gebruiker
Leon
 
Berichten: 419
Woonplaats: Utrecht


Berichtdoor ES » 01/10/03 17:31

Tóch is het stiekem genieten om breeduit en VOL KABAAL je ongenoegens te mogen spuien…DAT GA IK NU EENS LEKKER DOEN!!
Heerlijk, dit forum. .. :jumping:

Mijn grootste ongenoegen van de afgelopen jaren is godzijdank voorbij, ware het niet dat het een gevoelig trauma bij me heeft achtergelaten…

Mijn begrip voor het ongenoegen van León is groot…
Ik heb drie jaar lang niet geslapen door ….. een man die snurkt! Het klinkt té simpel voor woorden, maar mijn ongenoegen werd zo langzamerhand pure wanhoop, naast de uitputtingsslag die het teweeg bracht.

Hij snurkte namelijk ECHT, CONTINU DE HELE NACHT DOOR met een volume waarvan zelfs de buren last hadden. Als hij sliep, en ik keek in de huiskamer T.V., kwam hij boven het geluid uit…. De oplossing leek heel eenvoudig; apart gaan slapen.! Met de kids in huis was er geen kamer meer over, dus dat apart slapen kon maar enige nachten in de week. En een stretcher in de woonkamer doe je ook maar voor enkele nachten…

Dat apart slapen léék trouwens een oplossing, maar dat was het niet echt. Ik had al acht jaar achter de rug met een vent die altijd ’s nachts werkte, en ik zeg je en neem het van mij aan; het niet bij elkaar slapen en ’s morgens samen wakker worden, ruïneert je relatie! Het is gewoon niet leuk!

Had ik ’s nachts behoefte aan een Phileine-spektakel, dan moest ik dus mijn bed uit en naar beneden om mijn vent in het andere bed op te zoeken, alwaar hij eerst moest bijkomen van mijn kouwe poten, alvorens te kunnen presteren…
Spinnend, rozig, doezelig en volkomen voldaan na afloop, viel ik dan in slaap…
MAAR NIET VOOR LANG!
En dat was het moment waarop een urenlange worsteling begon….
Het getetter naast mij begon weer… MIJN GOD! Soms hielp een por, en soms ook hielp een commando van: “STOP MET SNURKEN!!â€
ES
 
Berichten: 188
Woonplaats: Dordrecht


Berichtdoor ES » 01/10/03 17:56

Nog effe een P.S.je...

Volgens de reactie van Onno moet het ongenoegen dus ook ín mij toeven, want ik ga helemaal mee met wat Helga schreef over háár ongenoegens van die dag...

Jammer Helga, dat je er niet verder over uitwijdt. Misschien is dat beter op een ander forum. Ook ik lijk naar een vorm te zoeken wat tussen vriendschap en liefdesrelatie in mag zitten.
Er mist iets!

Zodra er genegenheid blijkt in een vriendschap, en ik de knuffelkriebels krijg, moet ik betreffende man heel duidelijk kenbaar maken dat ik niet op een doorsnee standaard relatie zit te wachten... Er mankeert naar mijn idee niets aan mijn communicatievermogen, maar op de één of andere manier lijkt mijn bedoeling en idee niet in zijn (botte?) hersencellen door te dringen. Ik heb nu al meermalen meegemaakt dat "het niet werkt". Gevolg is dan allerlei vreemde misverstanden en teleurstellingen.

Leuk trouwens dat je weer wat van je laat horen Helga!

Groet van Es
ES
 
Berichten: 188
Woonplaats: Dordrecht


Berichtdoor nokiko » 01/10/03 20:21

Hoi hoi

Nou die snurkverhalen, kom ik er ook maar met eentje, gelukkig slaap ik daar maar een keer per jaar bij :)

Ik ga altijd samen met een vriend en vriendin op winstersport, oook al slapen we dan weinig die tijd dat ik dan in bed lig wil ik toch een beetje uitrusten voor de volgende dag. Ga altijd voor het volle skien dus bij piste opening erop en piste sluiting laatste rit naar beneden en als het kan dan ook nog fakkelskien :)

En ben je dan helmaal uitgeput dan begint het zagen, wat je er ook aan doet, neus dichtknijpen sok in de mond, met bed en al op het balkon bij - zoveel je blijft het horen. Maar ja die paar dagen kn ik er wel mee leven alhowel ik na een weekje skien en weinig slapen wel helemaal op ben.

Maar een keer hebben we er een hele leuke anekdote aan overgehouden, na alles te hebben geprobeerd en t snurken wou maar niet stoppen maar even geschreeuwd " hey lul hou eens op met snurken :)" wat scherts onze verbazing antwoord die terug " nee ik kan niet snurken want ik slaap niet" hij bleek volledig te slapen en de volgende dag niks te weten, ik ken praten in je slaap, maar ook antwoorden nee dan was dit de eerste keer.

Dus wat mij betreft all snurkers in een zaal, ik slaap goed vast, als ik een maal slaap krijgt niks me wakker tot ik mijn dagelijkse paar uurtjes geslapen heb. Ben zelfs eens een keer slapend van stapelbed afgerold werd de volgende dag bont en blauwe wakker op de vloer ;)

En Helga en Es wat betreft die tussenvorm, heb ervaren dat het het beste werkt als je vanuit een relatie uit elkaar gaat maar nog wel hele goeie vrienden blijft.

oops genoeg getikt ik moet die verrekte vliegers vinden

Armand
Avatar gebruiker
nokiko
 
Berichten: 253
Woonplaats: Utrecht


Berichtdoor Henri » 01/10/03 22:18

Hoi ES,

Wat je schrijft klinkt bekend. Hier even een bevestiging van de 'andere kant'.
Een tijdje geleden leerde ik een meisje kennen. Na eerst wat om elkaar heen draaien klikte het toch wel heel goed. Totdat ik haar een liefdesbrief stuurde...

Zat ik fout? Nee. Zat zij fout? Nee, We hadden gewoon verschillende wensen.
Je zegt dat je iets tussen vriendschap en een 'doorsnee standaard relatie' in wil. En dat je dat niet aan een man duidelijk kunt maken.
Maar zo'n vriendschap met genegenheid is heel precair. Dat moet je allebei echt willen, anders werkt dat nooit.
En al kun je nog zo goed communiceren; als die ander alleen ofwel vriendschap ofwel liefde wil en niets daar tussen in, dan kun je dat niet forceren.

Wat is trouwens een 'doorsnee standaard relatie'? Een liefdesrelatie is toch niet doorsnee als je zelf verliefd bent? Een liefdesrelatie is zo mooi als je die zelf (samen) maakt.

Groetjes,
Henri.
hopeloze romanticus :)
Avatar gebruiker
Henri
 
Berichten: 584
Woonplaats: Apeldoorn


Berichtdoor ES » 02/10/03 00:25

OOh Henri, heb ik je ooit ontmoet?
Je bent een man naar mijn hart...
Roep effe de volgende keer als ik er ben:
"JOEHOE! HIER STAAT HENRI!!" :handklap:
Maar je bent inderdaad een vreselijke romanticus...
Een relatie is net als het leven zelf, rozegeur en maneschijn bestaat alleen in continue vorm op Paradise Island, wat niet wil zeggen dat een relatie niet leuk is!

Momenteel, op een paar goede vrienden na, doe ik voornamelijk relateren met DE PENNYWAFEL, helaas bij de meeste AH's niet verkrijgbaar.

Al jaar en dag ben ik verslaafd aan de penny... zoiets als wat Onno iedere keer overkomt met zijn geliefde producten... iK moet er niet aan denken als ze ooit uit de handel genomen worden....
Zelfs op reis gaan ze in de koffer, het zou wat voor Armand zijn op wintersport...

Iedere morgen begin ik met een pennywafel in mijn waffel.
En kom niet aan met gewone pennies!!
Ik nuttig alleen de Belgische pennies van het merk Boffin,
die in de gele verpakking. Eigenlijk heten ze 'mini wafer', maar die Belgen zijn nou eenmaal niet goed snik. Als je dié hebt geproefd, hoef je geen enkel ander merk! Ze zijn nou eenmaal ronduit voortreffelijk!

Maar dit heette toch de klaagpagina?

Een ongenoegelijke groet van Es


Een dag zonder vreugd? Eet een penny, die doet deugd!
ES
 
Berichten: 188
Woonplaats: Dordrecht


Berichtdoor nokiko » 02/10/03 08:14

mm de penny wafel ik kan me iets herinneren zinn dat niet dei rechthoekige wafeltjes met schocola en dat laag om laag omgewisseld?

Nee ik ben een echte chocoholic, en mijn veslaving is chocola ( hoe puurder hoe beter ) en dankzij mijn amerikaanse collega brownies, ik heb alle amerikaanse recepten en daar kom ik mijn dagen ook wel mee door ;)

armand
Avatar gebruiker
nokiko
 
Berichten: 253
Woonplaats: Utrecht


Berichtdoor Hansb » 02/10/03 08:18

Mwah,

Es...dat relateren met die pennywafel, is dat een tussenvorm?

De romantiek die speelt in de varieteit aan vormen van contacten tussen man en vrouw ligt op het gebied van communiceren, ruimte geven en elkaar in staat stellen te leren en te begrijpen van wat de ander wil, zou willen, kan of zou kunnen.
En dat hangt ook nog af van de fase van het leven waar men in verkeerd.
Wat nu goed lijkt te voelen, kan zomaar veranderen. Ongeacht de levenslessen en ervaringen. Wie de liefde voor zichzelf koestert door de ander de kans te geven het unieke proces van de een te herkennen geeft liefde aan de ander. Een liefde die de ander in staat stelt een steentje bij te dragen aan het eigen unieke proces.
Of dat nu sex, vriendschap, leven of het genot van pennywafels is.
Een uitdaging is de ander wel de ruimte te geven het nieuwe te kunnen voelen en te begrijpen. En dat is een proces met vallen en opstaan. Op die weg zitten soms diamantjes, mooie momenten. Belangrijke ijkpunten in het boeiende eeuwigdurende proces van het leven en het delen.
Het is niet eenvoudig niet te vallen in de valkuilen van willen, hebben..afdwingen. Of teveel eten van pennywafels ( kan dat uberhaupt?)

Romantiek is het kunnen delen van gevoel en begrip in een leerproces van uitdaging en beleving.
Hansb
 
Berichten: 78


Berichtdoor Hansb » 02/10/03 09:14

Hij speelt sinds een aantal maanden een voortdurende rol in mijn leven.
Hij bevestigt mijn proces van ouder worden.
Hij zou mijn beste vriend moeten zijn, maar waarom laat hij mij voortdurend in de steek als ik hem het hardste nodig heb.
Het lijkt er op dat hij een eigen leven leidt.

Hoe ik hem ook wegstop in een doosje, zelfs in het doosje is hij in staat zijn eigen weg te kiezen.
En geregeld ligt de lummel me aan te kijken op een plek die mij slecht uitkomt. Als ik mijn krant wil openslaan onder het genot van een ontbijtje, als ik met een net onwtaakte zombiekop met mijn handen steun zoek op het nachtkastje....tja dan ligt meneer daar....zo van....haha, je dacht dat je het allemaal zonder mij kan...

Al menige keer heb ik hem moet zoeken, en lag hij languit op strand aan de branding, op een plek in huis die ik hem niet had toegedicht, of in textiel waarvan ik dacht dat hij dat nooit zou hebben opgezocht.
Het is net een grote broer van mijn aansteker. Deze leidt soms op dezelfde wijze zijn eigen leven. Om dat ruimte te geven en het gemis zo af en toe op te vangen heb ik een flink aantal broertjes aangeschafd. Maar hoewel ze in aantallen flink zijn toegenomen, zijn ze gezamelijk in staat weg te duiken als ik ze nodig heb.

Mijn vriend de bril vraagt in tegenstelling tot de aansteker, van mij ook nog een koesterende, tedere behandeling en laat echter zelf diepe sporen op mijn neusvleugels na als ik hem draag. Voor die exclusiviteit heb ik flink in mijn beurs moeten tasten. En toch levert hij mij naast het fysieke ongenoegen ook nog regelmatig het ongenoegen van missen van op.

Ik heb het idee dat deze dure knul van mij een voortdurende aanwezigheid op mijn kop wenst zodat hij daarmee de plaats krijgt die hij wil in mijn leven. En daarmee bril en moi maar besluiten met elkaar samen verder te gaan.

Maar ik wil helemaal nog niet, ik wil mijn vrijheid om zonder hem mezelf te kunnen zijn. Zonder koortje om mijn oren, een dikke koker in mijn zakken en wazige blikken als ik hem even van me af heb gezet.
Deze relatie...met mijn bril..ik wil niet afhankelijk zijn...

Maar die verdomde gevoelens van missen als ik hem nodig heb...die wil ik ook niet.
En als ik hem dan bij me heb, dan voel ik me goed, compleet.

Klaarblijkelijk kost mij een tussenvorm van helemaal zonder of met hem enorm veel energie.


Mwah...het is maar een bril.......of..........
Hansb
 
Berichten: 78


Berichtdoor Henri » 02/10/03 15:18

:jumping: Hoi, hoi! Es vind me leuk! :jumping:

:oops:

Tuurlijk gaat het gewone leven ook door als je een relatie hebt. Daarom is het wel leuk om er af en toe met z'n tweetjes tussenuit te knijpen en even Paradice Island op te zoeken. En daarvoor hoef je heus niet naar de Carabiën. :D

Groetjes, :kusje2:
Henri.
Avatar gebruiker
Henri
 
Berichten: 584
Woonplaats: Apeldoorn


Berichtdoor Hans_ » 02/10/03 16:31

Wie weet voldoet Vlieland wel :love:
Hans_
 
Berichten: 76

Volgende