Site best viewed between ages 25 and 45.

Poesofie

Leuke, spannende, ontroerende, interessante, en ondoorgrondelijke verhalen, bijdragen, hersenspinsels, kunstuitingen en tekeningen van jullie.

Berichtdoor marleen » 12/08/05 14:51

Lieve mensen,

Recentelijk heb ik een, voor mij als poezie en filosofieliefhebber, fantastische site ontdekt. Deze site legt een link tussen poezie en filosofie:
Dit elektronische boek onderzoekt de relatie tussen filosofie, poëzie en taal. Het gaat daarvoor te rade bij dichterlijk filosofen als Zhuang Zi, Herakleitos en Nietzsche en bij filosofische dichters als Fernando Pessoa, Wislawa Szymborska en Hans Faverey. Resultaat van het onderzoek is een poëtisch wereldbeeld waarin de grote vragen van de filosofen een antwoord vinden in de kleine vragen van de dichters. De woordenwisseling van de filosofen lost op in de zang van de dichters.


Denken vermindert de kans op vis

Heb je alles bij je
Vissen met Verschoor is rustig en goed.
‘Niet denken,' is zijn advies.
‘Denken vermindert de kans op vis.’

De Door Zeelten Gevreesde
hangt vol stoeltjes, kussentjes en mesjes
en twinkelende schaartjes.

‘Hm,’ zegt hij, turend naar de sterren
in de Deense zomernacht,
‘reken maar dat daar een hoop vis zit.’


Frank Koenegracht

Filosofen zoeken naar het laatste woord. Het verlossende woord dat de waarheid onthult. Dichters niet. Zij zoeken naar het eerste woord dat een nieuwe kijk geeft op de werkelijkheid. (...)
Denken levert niets op, zegt dit gedicht. Ondertussen heeft de interpreterende lezer een hoop denkwerk verricht. Deze negen regels van Koenegracht geven in kort bestek een goed inzicht in het paradoxale karakter van poëzie. Menig gedicht combineert elementen die elkaar ogenschijnlijk uitsluiten. In een simpel tafereel en eenvoudige taal kan het een complexe inhoud uitdrukken. Met de grootste ernst beschrijft het de ongelooflijkste absurditeiten. Via irrationele beelden roept het associaties op die alleen met intellectuele inspanning te interpreteren zijn. Het gedicht zweert zowel het denken als de taal af en doet er tegelijk een krachtig beroep op. Daarmee beweegt de poëzie zich op het scherpst van de snede tussen taal en werkelijkheid. De grootste paradox van de poëzie is de verzoening van irrationaliteit en rationaliteit. Wat dat betreft neemt ze een middenpositie in tussen religie en wetenschap. De overeenkomst met religie zit in het gebruik van archetypische beelden. Die slaan een brug tussen de duistere wereld van emoties, intuïties en instincten (met andere woorden van de zielenroerselen), en de lichte wereld van de zichtbare verschijnselen en de ratio. Met de wetenschap deelt de poëzie de empirie, het onderzoek naar aardse feiten, los van speculaties over het bovennatuurlijke. Zowel in de wetenschap als in de poëzie staan de ervaring en de waarneming voorop. Het verschil zit in de invalshoek. De wetenschap analyseert en ontleedt de zichtbare werkelijkheid in afzonderlijke feiten. De poëzie associeert en openbaart vooral de onderlinge samenhang tussen die feiten. Op die manier belicht de dichtkunst de keerzijde van de rationaliteit. Maar uiteindelijke doet de dichter wat de wetenschapper ook doet. In de woorden van Lucebert: Hij oordeelt niet maar deelt mede van dat waarvan hij deelgenoot is

Bovenstaande tekst is geplakt en geknipt van: www.woordenwisseling.com

Lees en geniet! Groetsels, Marleen
Avatar gebruiker
marleen
 
Berichten: 416
Woonplaats: Utrecht


Berichtdoor Jabberwocky » 13/08/05 02:21

Zo Marleen, nog even Woordenwisseling opnieuw gelezen, zoals ik vanmiddag ook al deed. Boeiende materie, al heb ik wel wat tijd nog om dat alles te laten inzinken en te laten vergisten... :wink:
Avatar gebruiker
Jabberwocky
 
Berichten: 3780
Woonplaats: Utrecht


Berichtdoor Micha » 04/07/07 19:48

He Marleen,

Mooi gedicht! Ik zie dat je uit utrecht komt. Weet jij of er in Utrecht poezieleesgroepjes zijn? Of zijn er zulke groepjes op FF? Ik ben ernaar op zoek. Hier een van mijn favoriete gedichten. Van Alberto Caeiro (Pessoa).

V

Er is metafysica genoeg in denken aan niets.

Wat ik denk van de wereld?
Weet ik veel wat ik van de wereld denk!
Als ik ziek werd zou ik daaraan denken.

Welk idee heb ik over de dingen?
Welke mening heb ik omtrent oorzaak en gevolgen?
Wat heb ik tot nu bespiegeld over God, de ziel,
Over de schepping van de Wereld?
Ik weet niet. Voor mij is daaraan denken de ogen sluiten
En niet denken. Het is de gordijnen dichtdoen
Van mijn raam (dat geen gordijnen heeft).

Het mysterie der dingen? Weet ik veel wat mysterie is!
Het enige mysterie is dat er zijn die denken over het mysterie.
Wie in de zon staat en de ogen sluit,
Begint met niet te weten wat de zon is
En heel veel dingen te denken vol van warmte.
Maar dan opent hij de ogen en hij ziet de zon,
En kan al nergens meer aan denken,
Want het zonlicht is meer waard dan de gedachten
Van alle filosofen en van alle dichters.
Het zonlicht weet niet wat het doet
En daarom faalt het niet en is het gemeengoed en goed.

Metafysica? Welke metafysica hebben die bomen?
Die van groen zijn en gekruind en takken hebben
En van vruchten geven op hun tijd,
hetgeen ons niet doet denken
Ons, die niet bij machte zijn ze echt te zien.
Maar welke metafysica is beter dan de hunne,
Die is: niet weten waartoe ze leven
Noch weten dat ze het niet weten?

'Innerlijke constitutie der dingen'...
'Innerlijke zin van het Heelal'...
Dat alles is onecht, dat alles wil niets zeggen.

Het is ongelooflijk dat men denken kan aan dat soort dingen.
Het is als denken aan redenen en doeleinde
Wanneer het eerste ochtendlicht straalt, en langs de rand der bomen
Een zacht en glanzend goud de duisternis verdrijft.

Denken aan de innerlijke zin der dingen
Is overtollig, zoals denken aan gezondheid
Of als een glas water dragen naar het water van de bronnen.

De enige innerlijke zin der dingen
Is dat ze geen enkele innerlijke zin hebben.

Ik geloof niet in God omdat ik hem nooit heb gezien.
Als hij zou willen dat ik in hem geloofde,
Zou hij ongetwijfeld met mij komen praten
En mijn kamer binnenstappen
En mij zeggen, Hier ben ik!

(Dit klinkt misschien lachwekkend in de oren
Van wie, niet wetende wat kijken naar de dingen is,
Ook niet begrijpt degene die erover spreekt
Op de manier van spreken die het waarlijk zien der dingen leert.)

Maar als God de bloemen en de bomen is
En de bergen en zon en het maanlicht,
Dan geloof ik in hem,
Dan geloof ik in hem op ieder uur,
En mijn hele leven is één gebed en één mis,
En een communie met de ogen en door de oren.

Maar als God de bomen en de bloemen is
En de bergen en het maanlicht en de zon,
Waarom dan noem ik hem God?
lk noem hem bloemen en bomen en bergen en zon en maanlicht;
Want als hij, opdat ik hem zou zien,
Zich zon gemaakt heeft en maanlicht en bloemen en bomen en bergen,
Als hij mij verschijnt zijnde bomen en bergen
En maanlicht en zon en bloemen,
Dan is het omdat hij wil dat ik hem ken
Als bomen en bergen en bloemen en maanlicht en zon.

En daarom gehoorzaam ik hem,
(Wat weet ik meer van God dan God van zichzelf?),
Ik gehoorzaam hem door te leven, spontaan,
Als wie de ogen openslaat en ziet,
En ik noem hem maanlicht en zon en bloemen en bomen en bergen,
En ik heb hem lief zonder aan hem te denken,
En ik denk mij hem door te zien en te horen,
En ik ga met hem op ieder uur.
Micha
 
Berichten: 15


Berichtdoor marleen » 09/07/07 11:10

Ha Micha,

Bedankt voor je reactie. Mijn bericht was al lang geleden geplaatst.. ik moest dan ookwel heel erg diep in de kronkels van mijn brein graven om het weer naar boven te krijgen :wink:

Er zullen vast poezieleesclubdingetjes zijn in de Domstad maar ik ben er niet van op de hoogte... (even googelen of www.utrecht.nl ??) En anders zet je toch zelf iets op binnen de FF; er zijn vast mensen die je zo gek kan krijgen :) Initiatief wordt in ieder geval altijd gewaardeerd!

groetsels! M
Avatar gebruiker
marleen
 
Berichten: 416
Woonplaats: Utrecht


Berichtdoor Micha » 09/07/07 11:29

Ha Marleen,

Ik heb al bij de bieb geinformeerd en via google uiteraard. Maar ik zal hier ook eens een oproep plaatsen! Eerst maar eens lid worden;-)

Groet!

Micha
Micha
 
Berichten: 15